من كيستم؟ اين، چه زماني است؟ بايد به كجا بروم؟ چگونه بايد بروم؟ اكنون،‌ چكار بايد بكنم؟ در هر زمان چه كاري بايد انجام دهم تا به هدف نهايي خويش نايل شوم؟ هر كاري را چگونه (به بهترين شكل ممكن) ائجام دهم؟ (...)

  بشر براي پاسخ به هر كدام از اين سؤالات به تلاشي چند هزار ساله دست زده ليكن هنوز نيز در امتداد آن تلاش،  كاملاً موفق نشده. علوم و تمدن هاي ظاهري و باطني در راستاي اين سؤالات متولد شده و رشد كردند. در حال حاضر، اين مسائل به نسبت هاي مختلف براي عامة بشر لاينحل مانده است.  براي پاسخ گويي به آن، دو راه در پيش است: حركت در امتداد همان تلاش جمعي چند هزار ساله، كه از اين طريق ديگر زمان و فضاي كافي را براي بهره گيري در اختيار نخواهد داشت. در اين راهاو  بايد به بسياري از علوم، روش ها، قواعد و قوانين جهان بيروني و علوم ظاهري آگاهي يابد تا نهايتاًٌ‌ بتواند به نسبتي، سؤالات حياتي خويش را، شايد كه پاسخ بدهد. بهره گيري كافي از زندگي با اين روش عمري مانند نوح و همتي چون همة كاشفان و هنرمندان بزرگ دنيا دارد.

 راه ديگر، فراگيري علوم باطني و روش هاي اسرار آميز است. معلمين اسرار در طول تاريخ از اين طريق به دنبال حل مسائل بنيادي انسان بودند. علم تفسير تغييرات و معني كردن علائم و نشانه هاي دروني و بيروني، هنرهاي انرژي زائي و روشن بيني (...)

 فراگيري هر كدام از اين رشته هاي علوم ماورايي نيز به زماني طولاني و انرژي بسيار بالائي نيازمند است. بنابراين يادگيري شيوه هاي اسرار آميز هم پاسخ گو و عملي نخواهد بود.

 تنها راه عملي و كامل انسان براي پاسخ گويي به اين سؤالات و ارضاء اين خواسته ها و تمايلات باطني، همانا تبعيت از جريان هدايت الهي است كه كلية اسرار الهي و تعاليم حق را در خود دارد. تسليم در برابر روح خدا، كه خود، معلم و تعليم دهندة اسرار هستي و زندگي است. در پيروي از جريان حقيقت، فرد هر كاري را در زمان خودش و به بهترين وجه ممكن به انجام مي رساند. او از نوعي جريان شعور الهي تغذيه مي كند. بنابراين باطناً آگاه است كه از كجا آمده و به كجا مي رود. و چكار بايد بكند. او براي بهره مندي از چنين فيض عظيمي و دستيابي به اين فتح بزرگ، نياز به تمرينات و مجاهدات طولاني و تحقيقات و تفكرات چند هزار ساله ندارد. او در همان مكان و در همان زماني كه هست، از جريان الهي تغذيه كرده و آن را دريافت مي كند. و اين هنر زندگي متعالي است.